ΟΜΙΛΙΕΣ - ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
ΥΠΕΡΝΟΜΑΡΧΗ ΑΘΗΝΩΝ-ΠΕΙΡΑΙΩΣ κ. ΝΤΙΝΑΣ ΜΠΕΗ
ΣΤΟ 14ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΕΝΑΕ

«Η Περιφερειακή διοίκηση της χώρας και η γενναία αποκέντρωση του κράτους έχει ήδη αργήσει» τόνισε η Υπερνομάρχης Αθηνών-Πειραιώς κ. Ντίνα Μπέη στη παρέμβασή της στο Συνέδριο της ΕΝΑΕ προσθέτοντας ότι «η Κυβέρνηση έρχεται να κάνει μέσα σε λίγους μήνες ότι έπρεπε να είχε γίνει εδώ και χρόνια.»

Αναφερόμενη στα θέματα που χρήζουν ιδιαίτερης επεξεργασίας στη διαμόρφωση του σχετικού νόμου η κα Μπέη επεσήμανε μεταξύ άλλων ότι πριν την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης θα πρέπει να έχουν κωδικοποιηθεί και κοστολογηθεί οι αρμοδιότητες που περιέρχονται σε αυτόν από το κράτος ώστε να μην επαναληφθεί « το αρνητικό παράδειγμα των πρώτων χρόνων της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης που αρμοδιότητες πήγαιναν και ερχόντουσαν με Προεδρικά Διατάγματα από την Κεντρική Εξουσία.» .

Υπογράμμισε επίσης ότι μαζί με τις αρμοδιότητες θα πρέπει να μεταφερθεί και το ανάλογο προσωπικό, με ξεκαθαρισμένο το εργασιακό καθεστώς του ενώ για τη Μητροπολιτική Αυτοδιοίκηση στη Αττική σημείωσε :«Θέση μας ήταν πάντοτε ότι η Μητροπολιτική Αυτοδιοίκηση αφορά τον Β΄ βαθμό και όχι τους Δήμους. Χρειάζονται πειστικές διευκρινήσεις που να ξεκαθαρίζουν ότι ούτε ο Δήμος της Αθήνας, του Πειραιά ή της Θεσσαλονίκης γίνονται Μητροπολιτικοί αλλά οι Περιφέρειες που τους περιέχουν.»
Σχετικά με το θεσμό του Αντιπεριφερειάρχη και ειδικά του Τοπικού η κα Μπέη δήλωσε χαρακτηριστικά « πρεπει να καταθέσω ένα προβληματισμό που συζητείται ευρέως στους κόλπους της αυτοδιοικητικής κοινότητας και έχει να κάνει με την άμεση εκλογή του από το λαό ώστε να είναι άμεσα συνδεδεμένος με την τοπική κοινωνία και να μειώνει τον κίνδυνο να γίνει το μοντέλο Περιφερειαρχοκενρικό.»

Τέλος σχετικά με το οικονομικό σκέλος της μεταρρύθμισης, τόνισε ότι η οικονομική ενίσχυση του νέου θεσμού δεν πρέπει να στηριχθεί σε νέα φορολογικά βάρη για το λαό αλλά στην καλύτερη διαχείριση των υφιστάμενων πόρων και στην πραγματική φορολογική αποκέντρωση και τη διαφάνεια.

Το πλήρες κείμενο της παρέμβασης της Υπερνομάρχη έχει ως εξής:

Το σχέδιο «Καλλικράτης» βάζει τις βάσεις αναγκαίων μεταρρυθμίσεων που αφορούν ζωτικά το μέλλον της χώρας.
Η Περιφερειακή διοίκηση της χώρας και η γενναία αποκέντρωση του κράτους έχει ήδη αργήσει.
Έρχεται αυτή η Κυβέρνηση να κάνει μέσα σε λίγους μήνες ό,τι έπρεπε να είχε γίνει εδώ και χρόνια.
Είναι γενναίο, τολμηρό και ρηξικέλευθο.
Η φιλοσοφία του Καλλικράτη σχεδιάζει μια νέα αρχιτεκτονική με ισχυρούς Δήμους για την εξυπηρέτηση του πολίτη και αιρετές Περιφέρειες – φορείς της ανάπτυξης.
Ελπίζω και πιστεύω ότι θα αποτελέσει και τον ιμάντα για μια τρίτη επαναστατική αλλαγή η οποία θα πρέπει σταδιακά να ακολουθήσει τη μεταρρύθμιση στην Αυτοδιοίκηση και αυτή θα είναι η μεταρρύθμιση του κράτους προς την κατεύθυνση του ισχυρού επιτελικού οργάνου των αποτελεσματικών σχεδιασμών και κατευθύνσεων.
Έχοντας πάντα υπ’ όψιν ότι πρόκειται για σχέδιο και όχι για νομοσχέδιο θα επισημάνω μερικά από τα πολλά μεγάλα θέματα που χρήζουν ιδιαίτερης επεξεργασίας στη διαμόρφωση του νόμου που θα ακολουθήσει και που τίθενται καθημερινά στη διαβούλευση:
- Είναι σημαντικό πριν την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης να έχουν κωδικοποιηθεί και κοστολογηθεί οι αρμοδιότητες που περιέρχονται σε αυτόν από το κράτος. Ποιές και από ποιά Υπουργεία. Πρέπει να είναι προϊόν μελέτης και όχι να επαφίονται στη διάθεση είτε των Υπουργών είτε σε θεμιτές μεν αλλά υπερβολικές ίσως φιλοδοξίες αυτοδιοικητικών. Ξεκάθαρες αρμοδιότητες για να μην έχουμε το αρνητικό παράδειγμα των πρώτων χρόνων της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης που αρμοδιότητες πήγαιναν και ερχόντουσαν με Προεδρικά Διατάγματα από την Κεντρική Εξουσία.
Η Περιφέρεια πρέπει να είναι ισχυρή αλλά κυρίως βιώσιμη, πρέπει να απολαμβάνει της εμπιστοσύνης του κράτους αν θέλουμε να απολαμβάνει και της εμπιστοσύνης των πολιτών.
Για να καταλάβει ο πολίτης ότι όλο αυτό έγινε για να βοηθήσει την ποιότητα της ζωής του με καλύτερα αποτελέσματα, πρέπει να δει την Περιφέρεια να λειτουργεί με επάρκεια, να σχεδιάζει και να εκτελεί και να εξοικονομεί πόρους.
- Προβληματίζει το κεφάλαιο ανθρώπινο δυναμικό. Πάλι θα μνημονεύσω τις αρνητικές εμπειρίες των πρώτων χρόνων εφαρμογής της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, όπου οι υπάλληλοι ήταν αρνητικοί στις μετατάξεις τους από τα Υπουργεία, όπου είχαμε υπαλλήλους δύο και τριών ταχυτήτων σε σχέση με τις απολαβές τους.
Μεταφέροντας αρμοδιότητες θα πρέπει να μεταφερθεί μαζί και το ανάλογο προσωπικό, με ξεκαθαρισμένο το εργασιακό καθεστώς τους.
Επιπλέον, εφ’ όσον η Περιφέρεια θα έχει τη διαχείριση των περιφερειακών προγραμμάτων του ΕΣΠΑ, χρειάζεται η θωράκισή της με σοβαρό και εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό, που θα αποτελέσει τον ιμάντα και το εργαλείο σχεδιασμού και εφαρμογής όταν η χώρα δεν θα έχει την πολυτέλεια να χάσει ούτε ένα ευρώ από τα κοινοτικά κονδύλια.
- Περιβαλλοντική πολιτική. Θα ασκείται από την Περιφέρεια; Μετά την οικονομία είναι το δεύτερο μεγάλο στοίχημα για τη χώρα. Περιβάλλον, πολιτικές εξοικονόμησης ενέργειας και προώθηση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Πέραν του εθνικού σχεδιασμού, χρειάζονται περιφερειακές εφαρμογές σε αναλογία με την επιβάρυνση κάθε περιοχής (π.χ. Αττική) ή τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα που θα πρέπει να αναδείξουμε και να υποστηρίξουμε κάνοντας πράξη την πράσινη ανάπτυξη.
- Πάταξη της διαφθοράς και διαφάνεια. Δεν αρκεί η αποκέντρωση του κράτους. Είναι σημαντική αλλά δεν είναι πανάκεια. Πρέπει να αποφύγουμε και την αποκέντρωση της διαφθοράς. Προληπτικοί έλεγχοι νομιμότητας, ελεγκτικοί μηχανισμοί της Περιφέρειας και διεξαγωγή των μεγάλου προϋπολογισμού δημοπρασιών από ανεξάρτητη αρχή.
- Μητροπολιτική Αυτοδιοίκηση στη Αττική. Υπάρχουν 2-3 μοντέλα. Υπάρχει σύγχυση στα δημοσιεύματα, στον Α’ βαθμό, και έντονη παραπειστική φημολογία. Θέση μας ήταν πάντοτε ότι η Μητροπολιτική Αυτοδιοίκηση αφορά τον Β΄ βαθμό και όχι τους Δήμους. Οι Δήμοι γίνονται ισχυρότεροι με μεγαλύτερο εύρος αρμοδιοτήτων αλλά όχι Μητροπολιτικοί. Χρειάζονται πειστικές διευκρινήσεις που να ξεκαθαρίζουν ότι ούτε ο Δήμος της Αθήνας, του Πειραιά ή της Θεσσαλονίκης γίνονται Μητροπολιτικοί αλλά οι Περιφέρειες που τους περιέχουν.
Θεωρώ ότι το μοντέλο της Αττικής χρειάζεται ακόμα πολλή συζήτηση. Η Αττική είναι υδροκέφαλη, υπερσυγκεντρωτική, περιβαλλοντικά πεπερασμένη με περίπου 5.000.000 πληθυσμό, έντονο μεταναστευτικό πρόβλημα και ανάπτυξη που πρέπει να αποκεντρωθεί προς την περιφέρεια και όχι να προσελκύσει κι άλλη.
- Επίσης σχετικά με το θεσμό του Αντιπεριφερειάρχη και ειδικά του Τοπικού πρέπει να καταθέσω ένα προβληματισμό που συζητείται ευρέως στους κόλπους της αυτοδιοικητικής κοινότητας και έχει να κάνει με την άμεση εκλογή του από το λαό ώστε να είναι άμεσα συνδεδεμένος με την τοπική κοινωνία και να μειώνει τον κίνδυνο να γίνει το μοντέλο Περιφερειαρχοκενρικό.
- Όσον αφορά το οικονομικό σκέλος της μεταρρύθμισης, αυτό που ονομάζουμε πόροι, πιστεύω ότι κοινή μας θέση είναι ότι η οικονομική ενίσχυση του νέου θεσμού δεν πρέπει να στηριχθεί σε νέα φορολογικά βάρη για το λαό αλλά στην καλύτερη διαχείριση των υφιστάμενων πόρων και στην πραγματική φορολογική αποκέντρωση και τη διαφάνεια. Και επ’ αυτού του κρίσιμου ζητήματος θέλω να επιστήσω στην πολιτική ηγεσία, την κυβέρνηση και το αρμόδιο Υπουργείο, να διασφαλίσουν την εθνική συμμετοχή στην υλοποίηση της «διοικητικής μεταρρύθμισης».